عمرو بن جموح رضی الله عنه
(پيرمردي كه قصد كرد با پاي لنگش در بهشت گردش كند.)
عمرو بن جموح رضى الله عنه در زمان جاهليت از حاكمان مدينه و سردار قبيلهء بني سلمه و يكي از افراد سخاوتمند و با مروت مدينه بود.
رسم اشراف زمان جاهليت بر اين بود كه هر كدام بتي براي خودش در خانه داشت كه هر صبح و شام از آن بركت حاصل مي كرد و در موقع معين براي آن قرباني مي كرد و در مشكلات زندگي به آن پناه مي برد.
بت عمرو بن جموح ((منات)) نام داشت كه آن را از چوبهاي گرانقيمت ساخته بود. او بيش از حد به بتش توجه مي كرد و بيش از اندازه به آن روغن و مواد خوشبوي نفيس مي ماليد.
سن عمرو بن جموح رضى الله عنه از شصت سال تجاوز كرده بود كه با تلاش مبلغ اول مصعب بن عمير رضى الله عنه نور ايمان خانه هاي مدينه را يكي پس از ديگري روشن مي كرد. در اين راستا سه تن از اولاد او معوذ، معاذ و خلاد رضى الله عنه و هم سن و سال آنها معاذ بن جبل رضى الله عنه ايمان آوردند. مادرشان هند هم با اين سه فرزند ايمان آورد ولي هنوز عمرو بن جموح از ايمان آوردن آنها خبر نداشت.