مقالات الاصفياء في مقامات الاولياء (1 )

 يا سخن نيكان در مقام باكان

 

بسم الله الرحمن الرحيم

 

پيشگفتار

حمد و سپاس لايزال خدايي را سزاست كه تمام موجودات را از نيستي محض با اين همه شگفتي به عرصه ي وجود آورد و در خلقت هر يك از موجودات عجائب و اسرار خاصّي مقرر نمود و در اين ميان آدمي را خليفه خود در روي زمين قرار داد و روح را بصورت وديعه از جانب خويش در كالبد خاكي او دميد و با انواع عنايات و نعمات سر افرازش نمود، بذر اسرار معرفت و انوار محبّت را در دلهاي آدمي كاشت و دلها را با ذكر و ياد خويش صيقل داد و باعث پرورش و رشد بذر معرفت شد تا اين كه آن بذر كاشته شده با نور فيوضات الهي و آب زلال و صاف عمل صالح و تحت نظر و حفاظت باغبانان گلستان معرفت و حقيقت مبدّل به درختي تنابر شد كه روز به روز به مدارج و مراتب بندگي بيشتري فائق آمد و به مقامات شامخ و در خور شأن و منزلت حقيقي انساني رسيد و خود مبدل به درختي پر ثمر شد و توانست اشخاص فراواني را از لذت و طعم وصف ناشدني عبادت آگاه سازد و شيريني بندگي را بچشاند.

و درود بي پايان خدا بر تمام پيامبران راستين او خصوصا خاتم و اشرف آنها محمد مصطفي صلي الله عليه وسلّم سرور كائنات و زيور موجودات و داعي خلائق ازگمراهي به كاميابي و سلام بر اولاد و اصحاب و اتباع بر حق وي، ستارگان درخشان شبهاي تار و ظلماني و راهنمايان گمگشتگان معرفت و هدايت.