مقالات الاصفياء في مقامات الاولياء (4)

 يا سخن نيكان در مقام باكان

شوق و انس

 

شوق: شوق، ميل زياد است و در اصطلاح، هيجان شديد و ميل قلبي است براي رسيدن به محبوب و خلاصه، هدف از شوق همان داعيه لقاء محبوبست و گفته اند: «الشَّوْقُ ثَمَرَهُا لْمَحَبَّهِ» شوق نتيجه محبت است.

ذوالنون گويد: « الشوق اعلي الدّرجاتِ و اعلي المَقاماتِ» شوق بالاترين درجات و مقامات است.(كشّاف /411.)

خواجه عبدالله انصاري گويد: حكايت شوق از پس ولايت ذوق مسلّم است.

شوق آتشي است كه شعله شعاع آن از نيران محبت خيزد و بوي عودِ وجود از احتراق چهره افنراقي او برانگيزد، قاعده ي انتظار، خراب كند و عاشق را بي قرار، او سبب طلب است اگر چه طلب، بي سبب است، اوست راهبر بكوي محبّت و آبخورِجويِ صحبت كه جيحون مهر به جوش آرد، تا عشق را در خروش آرد.(رسائل خواجه عبدالله /12 ـ  دستور العلماء ج 2/224.)