توسل در یک نگاه (2 )

آیا دليل ديگري از قرآن كريم، مبني بر جواز وجود دارد؟

بله. خداوند متعال در آيه ی 57 سوره اسراء چنين ميفرمايد: «اُولَئِكَ الَّذِيْنَ يَدْعُوْنَ يَبْتَغُوْنَ اِلَي رَبِّهِمْ الْوَسِيْلَةَ اَيَُّهُمْ اَقْرَبُ وَ يَرْجُوْنَ رَحْمَتَهُ وَ يَخَافُوْنَ عَذَابَهُ». يعني آن كساني را كه (مسيحيان و يهوديان) به فرياد ميخوانند (همچون عيسي و عزير عليه السلام)، آنان كه از همه مقربترند، آنان نيز براي تقرب به پروردگارشان وسيله ميجويند و به رحمت پروردگار شان اميد وار و از عذاب او هراسناكند.

حضرت علامه محي السنة در كتاب خود «تفسير لباب التاويل في معاني التنزيل جلد 3 صفحه 182 و در تفسير اين آيه ميفرمايد: «مَعْنَاهُ يَنْظُرُوْنَ اَيُّهُمْ َاقْرَبُ اِلَي اللهِ فَيَتَوَسَّلُوْنَ بِهِ». يعني آنان (حضرت عيسي و عزير عليهما السلام) به وسائل مينگرند و هر كدام را كه به پروردگار مقربترند بر ميگزينند و به آن متوسل ميشوند.