واسطه وشرك

   اكثر مردم از درك حقيقت واسطه وتعبير وتفسير آن به خطا رفته اند، وبدون توجه و دقت در ماهيت آن حكمي كذائي كرده اند كه واسطه شرك است وهركس در هر حالي وهر كيفيتي واسطه قرار دهد مشرك است،ومانند بت پرستاني هستند كه مي گفتند} مَا نَعْبُدُهُمْ إِلَّا لِيُقَرِّبُونَا إِلَى اللَّهِ زُلْفَى {«كه براي اين بتان عبادت مي كنيم فقط براي اين است كه ما را به خدا نزديك نمايند».واين كلام به كلي مردود است،واستدلال به اين آيه در جاي خود قرار نگرفته است. چون آيه شريفه صراحت دارد كه در باره اعتراض وانكار بر كافران است،كه براي بتها عبادت مي كنند نه براي خدا،ودر دعوي ربوبيت بتها را شريك خدا مي دانند،عبادت بتها را تقرب ونزديكي به خدا مي دانند.پس كفر آنان از آنجاست كه براي اين بتها عبادت مي كنند ومعتقد هستند ارباب واقعي آنها هستند نه خداوند.در اينجا يك نكته بسيار مهم موجود است كه لازم است توضيح داده شود،وآن است كه اين آيه شهادت مي دهد ،آندسته از مشركان  دراين گفتار راستگو نبودند واعتقادشان نزديكي به خداوند نبود،تا مجوز عبادت براي بتها باشد،كه گفته اند: «مانعبدهم إلا ليقربونا إلى الله زلفى» همانا اگر اينها راست گو بودند،باين معني مي شود كه خداوند در نزد ايشان جليل تر ومحبوبتر از بتها هستند ودر اينصورت بديهي است كه براي غير خدا عبادت نمي كردند ودر هيچ حال به خدا دشنام نمي دادند در صورتيكه خداوند متعال مسلمين را نهي فرموده كه بتها دشنام ندهيد تا آنها به خدا دشنام ندهند وَلاَ تَسُبُّواْ الَّذِينَ يَدْعُونَ مِن دُونِ اللّهِ فَيَسُبُّواْ اللّهَ عَدْواً بِغَيْرِ عِلْمٍ كَذَلِكَ زَيَّنَّا لِكُلِّ أُمَّةٍ عَمَلَهُمْ ثُمَّ إِلَى رَبِّهِم مَّرْجِعُهُمْ فَيُنَبِّئُهُم بِمَا كَانُواْ يَعْمَلُونَ {سورهمباركه انعام –آيه 108.«بتهاييكه كه كافران غير از خدا مي خوانند دشنام مگئيد،كه از دشمني وناداني خدا را دشنام مي گويند،بدينسان براي هر ملتي عملش را زينت داده ايم،وعاقبت برگشت همه بسوي خدايشان مي باشد،واز اعماليكه مي كرده اند خبرشان مي دهد.»