سوال :

خداوند در سوره بقره آیه 186 میفرماید: وَ إِذَا سَأَلَكَ عِبَادِي عَنِّي فَإِنِّي قَرِيبٌ أُجِيبُ دَعْوَةَ الدَّاعِ إِذَا دَعَانِ فَلْيَسْتَجِيبُواْ لِي وَ لْيُؤْمِنُواْ بِي لَعَلَّهُمْ يَرْشُدُونَ (و هرگاه بندگان من از تو درباره من بپرسند [بگو] من نزديكم و دعاى دعا كننده را به هنگامى كه مرا بخواند اجابت میكنم پس [آنان] بايد فرمان مرا گردن نهند و به من ايمان آورند باشد كه راه يابند) و در سوره فاتحه آیه 5 میفرماید: إِيَّاكَ نَعْبُدُ و إِيَّاكَ نَسْتَعِينُ ([بار الها] تنها تو را میپرستيم و تنها از تو يارى میجوييم ). رسول اکرم نیز به دخترش فاطمه میفرماید: اعملی یا فاطمه فانی لا اغنی عنک من الله شیئا (فاطمه تو خودت برای سعادت خودت در جهان دیگر کاری بکن، زیرا من در رابطه با تحقق فرمانهای خدا به هیچ وجه نمیتوانم نیازمندیهای تو را برآورم و کاری برای تو انجام دهم). با توجه به مقدمات بیان شده، خواهشمند است تا لزوم توسل و یا عدم قبول توسل به انبیا و صالحان خدا را بفرمایید.

جواب: