1ـ حضرت امام جعفر صادق

(وفات 148 هجري قمري در مدينه منوره ـ اجازه ارشاد از امام محمد باقر گرفته‌اند.)

ـ سفيان ثوري عرض كردند: مردم آرزوي ديدار شما را دارند چرا خودتان را دور گرفته‌ايد؟ فرمودند ميان آنها بيايم و به آنها دل خوش كنم در حاليكه وفا در ميان آنها نمانده و مانند ديروز رفته است مردم در خيال و آرزوهاي نفساني زندگي مي‌كنند، به ظاهر با هم صحبت مي‌كنند و همدردي مي‌نمايند اما دلهايشان پر از بغض و كينه و حسادت بوده و اگر بتوانند مانند عقرب يكديگر را نيش مي‌زنند.

ايشان از امام ابوحنيفه پرسيدند عاقل كيست؟ عرض كردند كسي كه بتواند فرق خوب وبد را تشخيص دهد فرمودند: حيوانات هم خوب و بد را از هم تشخيص مي‌دهند كسي كه به آنها محبت كند به طرفش مي‌روند و اگر كسي از آنها عصباني شود از او دور مي‌شوند، امام ابوحنيفه عرض نمودند پس عاقل كيست؟ فرمودند كسي است كه بتواند بين دو كار خوب و دو كار بد تمايز بگذارد به اين معني كه از بين دو كار خير آن را انتخاب كند كه خير بيشتري دارد و اگر ناچار شد از بين دو كار بد آنرا انجام دهد كه شر كمتر دارد.