(( توحید (2))

كلام

خداوند متكلم است، چنانچه فرموده است :((كلم الله موسي تكليما)) اما نه مثل تكلم ما ،چون ما به الات و شروط و حروف ،حرف مي زنيم واو بدون اينها تكلم ميكند،زيرا حروف مخلوق هستند و توسط مخلوقات تاليف شده اند وكلام خداوند غير مخلوق است. همچنين كلام خدا ،قديم و قائم به ذات او بوده وانفصال و افتراق را بسوي دلها و گوشها قبول نمي كند.

اراده

صفات اراده نيز از صفات ذاتيه است يعني قديم و ازلي است، كه در ازل به اراده قديم خود به ان موصوف بوده است ، پس ثبوت اراده براي او تعالي واجب و ضد ان بر او تعالي محال است. به اختيار او جل جلاله هر چيز در وقت معين خود بوجود مي ايد ، حتي اگر تمام مخلوقات جمع شوند وبخواهند يك ذره از عالم را به خلاف اراده پروردگار حركت يا سكون بدهند به ان قادر نخواهند بود. بلكه بدون اراده پروردگار نمي توانند اراده كنند. الله تعالي مي فرمايد : ((ان الله يحكم ما يريد)).