سفارشي دوستانه به جوانان
سفارشي دوستانه به جوانان
جــــوان اي نــونهال ارجـــمنـدي ســـزاوار ســتـيـغ ســربلــــــندي
جــواني مــاية فــخر جوان است جـــهانِ آتــي از بــهر جوان اسـت
زمان را روشنائي نــوجوان است كه صدها فكردرمغزش نهان است
تـــوئي ســرماية رشد جـــهاني بــدست تـــوست نقش زنــدگاني
تــــو كشتي جهانــرا ناخـــدائي تــو قــرب درگـــه حق را سـَـزائي
نـــگردد بــي يد تـو دستــگاهي نـــدارد بــي تـو پايان هيچ راهـي
خــرد را رهـــنماي خـويـش بنما گــره را بــا تــوان عقـــــل بـگشــا
بـــدانش بــرفروز انــديشه ات را بــخــدمت وقـف بـنما پيشه ات را
درون را بــا خــيال بــد ميـــــــالا بــه اخــلاق نــكو خـــود را بــــيارا
كـــنون درياب خـود را تــــا تواني كــه هــر كس فرصتي دارد زماني
ســپاس خــالق خــود را بــجا آر فــــروض راه ديـــنــــت را بــپــادار
كـــنون درياب خـود را تــــا تواني كــه هــر كس فرصتي دارد زماني
ســپاس خــالق خــود را بــجا آر فــــروض راه ديـــنــــت را بــپــادار
تــو مخلوقي نيازت آشكار است تـــوان افــــزاي تــو پروردگار است
اگـــر در اوج قدرت جــــاي گيري بــگــيتي در نــميپائـيـد ديـــــــري
بــدنيا شــخص دانــاي خردمــند سه مطلب را بُوَد مشتاق و دلبند
يــكم پــابندي ديـن مبــين است كه جان اهل ايمانش رهين است
دوم نــام و مقــام اين جهانست سوم خدمت به هـمنوع زمانست
اگــرهرسه،كسي را شد مُيَسَّر هـــمايِ بــَختِ دارَيـن آمدش سر
بــتو خــــلّاقِ عـالَم عــــقل داده هـــزاران كشــف در فكــرت نهاده
فــضاي فــكرِ خـــود را پاك گردان مـــجالِ عــلم و فــن را زاك گردان
اگــر صــدها كتـاب علم و صنعت تــــرا در كـــار بـايد نيست منعت
بــه كشـف و اختراع خـود بپرداز دلـــت را در خـــم غـفــلت مينداز
تـرا درفـن وصنعت هست ميدان ســــمــند فــكر را آور بـــجـــولان
به هر سوئي كه استـعداد داري بــــراي تــــاخــتن بــا اخـــــتياري
بـنفي علـم مشكل حل نـــگردد بـــه صنعت،ديـن مُسْتَاْصَل نگردد
ترا علم جديد اي شـخـص پـويــا بـــجايش واجــب آمــــد بهــر دنيا
نـــياز زنــــدگي در هر زمـــــاني بـــعلم آن زمـــان بـاشـد بــــداني
ولــي مـــجذوب فـن وصنعت روز چـــنان دانـد كه دين باشد بدآموز
نــه درفني سخن گويدنه درطب صلاة و صوم حج هستش مطالب
بلي دين چون بناي اعتقاداست اصول وركن و احكامش عمادست
نـگـنجد هـيـچ تغــــييري زاحكام نباشد هيچ تــجويزي به ايــن نام
فروض امرحق مصباح جان است نياز جان به آن در هــر زمان است
كــه تجديد نظر در ديــن سبحان روا نــبود بـــحكم متـــــــن قـــرآن
بـــه هـردوري اگر تـغيــــير دادي ز امــر حــق نماند هيـــــــچ يادي
چـواصـل وفـرع دين امرالهياست ثباتش دائم است وبيتناهي است
مگودرفكرمن اين امرسستاست كه هرامري زحق آمددرست است
ادب را در حـريــم ديـــن نــگهدار امــورش را چــو فـن خود مپـــندار
عـمل بـا امـر احكام ســــــمائي روان و خُــلق را بــخشد صـــفائي
تــو بـا اين فكر صنـــعت اي برادر بــديــد نقد در ايـــن حــــكم منگر
بــشر بــا فكر پويـــــائي كه دارد مسـيـر فن و صــنعت ميـــــسپارد
بـه هر عصري ز استــــعداد آدم ز نـــو فــني پـديـد آمد بــــــعالم
نمي بيني كه علم فن و صنعت تــحول يــابد از هر عصر و ساعت
تـــكامل در فنون و كشف انسان روا بـــاشد نــه در احـكام سبحان
كـــه فكر فن و صنعت در ره دين نــدارد كــاربُرد ، اي مرد خــودبين
چـــو در علم و خرد يابي كمالي بـــدل رو كن به مهـــر لايـــــزالـي
اگـــر در عــلم دنــيا ســــرفرازي بــدنيا گـــر نــصيبي بـــيش داري
بـــــــدرگاه خــــدا آور نـــــــيازي مــبـر از يــــاد تـكـــليـفات بــــاري
مـــگو سعي من آمد رهـگشايم بــــگو تـــوفيق حق شد رهنمايم
مــــده دل را به مهرِ كفر و اِلحاد رود مــــعنـــاي انسانـيتْ بــر بــاد
كشــانــد راه كــاذب بـــــاورت را بــــــبـنــدد روزن نــــــــورآوَرَت را
اذّيــت لــذّت آيــــد در گــمانـــت مـــعاصـــي راحــت آيد هر زمانت
بــــه ابـــزار جهانـي دل ببـــندي بــمال و جــاه دنيا خــوش بخندي
ســعادت را بــدنيا حــصر سازي رود عـــمر گـــران بـــا لهـو و بازي
نــميگويم كــه تــرك زنـدگي كن هـــمـي گويـم كـه ياد بندگي كن
دريــن دوران پر آشــوب و پر غم گـــرفــته ديـــن ستـــيزي راه آدم
هـــزاران فـكرو ابزار است در كار كــه بــا ديندار مي جـويند پـــيكار
يــهودان دشــمن ديــرين دينــند كــه قــومي مـكـر باز و اهل كينند
بـاغــواي مسـلـمانـــان عالـــــم بــجـمع غرب عهدي بسته با هم
جـــوانــانــرا بــصدها فن و ترفـند بــپـيچانــنــد تـــــا در بـــند آرنــــد
مـــيان جــمع پـــوياي جــوانـــان بـــراي مــحــو بـــاورهاي آنــــــان
ســـؤالاتـــي بـعيد از متن آئيــن نـــه در دنــيا بــكار آيـد نه در دين
بــجــمع نـســل نـو مطرح نمايند بـــدان فـــكر و خــرد را مي ربايند
اگــر پـاســخ بـيـابد بـر سؤالـش دليلي خــواهد از دين بر مقـالش
وگـر پـاســخ نشــد نــيرنـگ بازد كــه از ايــمان و ديـنش دور سازد
كشـــنـد افــكار آنـانـرا بـــسوئي كه از حق نيست در آن فكر بوئي
گـــهــي از مــرغ يا از تخم گويند بــــحَلِّ ايـــن مـــعمّا راه پــــــويند
كـــه اول تــخم يــا مـرغ آفــريده چه كس اين راز را از دين شنيده
گـــهـي از ابــتداي روز يـا شــب مـــيان جــمله ميپرسند مطــــلب
زمان از شب شده موجـود يا روز شـــب اول بـــوده يا روز دل افروز
ازينپرسش چه مشكل ميگشايد؟ جـــواب آن چـــه ابــري ميزدايــد؟
بـــجز اتــــلاف وقت نـــوجــوانان بـــجز اِخـــفاف ، بـــا آيــــات قرآن
ز بـــدو زندگاني نـــوع انــــسان بــنـقل از گــفته هـاي جمع اَديان
شــب اول بوده و روزش بــدنبال ز بـــدو هــفـته تـ ختمِ مَه و سال
شب شنبه زروزشنبه پيشاست بعكس اين نميدانمچه كيش است؟
شب اول هـِلالش چون لب جام شود فرداي آن شب روز آن شام
بـقرآن هـم نگر كايــاتِ ظــلمـات جـــلو از نــور شد از مــتـن آيـــات
مـحونا آيَـةَ اللَيل(1) اسـت آيت نـــهارش مـبــصر آمـــد در نهايــت
بــمعني ظلـمت اول نـور ثـــاني كـــه ظلمت نور را باشد نــشاني
تـــو اي مشـحون از شور جواني بِـــپا خــود را ز دشــمن تا تــواني
مــــرو دنــبال اِلــقاآت غــــــربي مشـــو مـفــتون ابداعات غــــربي
بلي درفن و صنعت باش همسو ولـــي در ديــن و باور بـاش حقجو
بــــدنيا بــــهر ديـنـت آفــــــريدند ازان روي زمــيـنـت آفــــــريــــدند
1- اشاره به قسمتی از آیه 12 سورۀ اسراء : « فَمَحونا آیَةَ الَّیلِ وَ جَعَلنا آیة النّهارِ مُبصِرَةً »
بر گرفته از کتاب : قطراتی از ژاله های لاله خزر
اثر : استاد سید عثمان ذبیحی
(( برگرفته از وبلاگ شافعی مذهبان تالش و کردستان وعقاید اهل سنت ))